!این صفحه فعلن در وضعیت آزمایشی قرار دارد

2012/01/26

سالگرد درگذشت جرج حبش

 سالگرد درگذشت "جرج حبش" انقلابی فلسطینی
26 ژانویه سالگرد درگذشت "جرج حبش" انقلابی فلسطینی و بنیان گذار جبههء خلق برای آزادی فلسطین است. در اواسط دههء ۱۹۷۰، زمانی که بین فلسطینی ها بحث بر سر این بود که «آیا با اسرائیل باید مذاکره کرد یانه»، ژرژ حبش طی نطقی در عدن (پایتخت یمن جنوبی آن زمان) بر ضرورت رد راههایی که به نظرش سازشکارانه و تسلیم طلبانه بود تأکید ورزید و افزود که ما این موضع را برای تاریخ می گیریم. او می دانست که موضع گیری اش برخلاف جریان است و احتمال نمی داد که کسی بدان گوش سپارد، از این رو آن را «برای تاریخ» معرفی می کرد. می دانیم که روشنفکر متعهد و انقلابی گاه چاره ای ندارد جز آن که بر موضع اصولی خویش به عنوان موضعی برای تاریخ پای فشارد. آخرین موضع وی علیه قرارداد اسلو که منجر به کناره گیری اش از رهبری جبههء خلق در نیمهء دههء ۱۹۹۰ شد نیز بر همین پایه شکل گرفت. تراب حق شناس 

2012/01/25

وبلاگ پرنده نوپرواز


وبلاگ پرنده نوپرواز با اسناد و اطلاعیه های قیام آمل و
تصاویر برخی رفقای جان باخته

2012/01/24

جلسه ی پالتاك سی امين سالگرد قيام آمل

به مناسبت سی امين سالگرد قيام آمل
جلسه ی پالتاك
زمان يكشنبه 29 ژانويه 2012،
ساعت 19 به وقت اروپا، 1 بعد از ظهر به وقت نیویورک و تورانتو

اتاق:
5 Bahman Amol
Middle East / Iran

موضوع:
خاطراتی از برخی رفقای رهبری قيام آمل

با شركت رفقا
جابر كليبی، نوال محسن، شهرزاد مجاب،
امير حسن پور، مريم جزايری

برگزار كننده: * كميته ی بزرگداشت سی امين سالگرد قيام آمل*
 اين كميته به منظور گرامیداشت اين قيام تشكيل شده و می خواهد با برگزاری چند جلسه در پالتاك نسل جوان را با اين رويداد تاريخی آشنا كند.
رفقايی كه علاقمند به بيان خاطرات خود از اين قيام هستند می توانند از طريق آدرس زير با رفيق "شهاب سيروان" تماس گيرند.
ایميل: shsirvan@gmail.com
جزييات و تاريخ جلسات بعدی در اطلاعيه های بعدی و به زودی اعلام خواهد شد.

2012/01/14

فراخوان زنان مبارز و انقلابی

دعوت از همه فعالین رادیکال و انقلابی جنبش زنان!

 طی دهه های اخیر، گرایشات رادیکال و انقلابی زنان اعم از سوسیال – فمنیست ها، رادیکال فمنیست ها، سوسیالیست ها و کمونیستها علیرغم فعالیت پیگیرانه در جنبش زنان عموما فضائی مستقل برای بیان عقاید و ایده های خود نداشته اند.
 جمع ما* از گرایشات گوناگون چپ و کمونیستی زنان برآن شدیم تا فضا و مکان مناسبی برای بحث و گفتگو حول افق و دورنما، پیشروی ها، ضعف ها و محدودیت های جنبش زنان فراهم آوریم.                
با همکاری خود در این نشست، گرایش انقلابی و رادیکال درون جنبش زنان را تقویت کنید.
 برای شرکت دربحث و گفتگو و ارائه سخنرانی با ارسال فشرده آن با ئی میل زیر تا تاریخ 10 فوریه 2012  با ما تماس بگیرید.          
 آوریل 2012 8 زمان: جمعه 6 تا یک شنبه
 مکان :
 Jugendherberge Horner Rennbahn
 Rennbahnstr. 100
 22111 Hamburg
www.Jugendherberge.de/jh/hamburg-horn  
Zanane.chap@live.com با ما با این ئی میل تماس بگیرید:  2012/01/10
 *فراخوان:
 زنان مبارز و انقلابی !
 به جرات می توان گفت که طی سی و دوسال حاکمیت جمهوری زن ستیز اسلامی زنان پویا ترین قشر اجتماعی بودند که بطور دائم علیه این رژیم مبارزه و مقاومت کرده اند.تمام عمرننگین جمهوری اسلامی با این تخاصم اجتماعی رقم خورده است و همه گروهها و احزاب و جریانات سیاسی و طبقاتی مختلف را مجبور  به موضع گیری کرده است.
  جناح رفرمیست و محافظه کار جنبش زنان که دیدگاها و منافع زنان طبقات مرفه جامعه رانمایندگی می کند، خواهان اصلاحاتی جزئی در قوانین جمهوری اسلامی است و آن را «راه» دستیابی زنان ایران به «آزادی و برابری» می داند.
  اما گرایشات رادیکال و انقلابی زنان که از همان فردای 8 مارس 1357 پا به میدان مبارزه سازمانیافته علیه جمهوری اسلامی گذاردند گام ابتدائی و اولیه در راه رهائی زنان را در سرنگونی کامل جمهوری اسلامی و جدائی قطعی دین از دولت می دانند. این جناح از جنبش زنان علاوه بر موضع گیری روشن در مورد اینکه رسیدن زنان به هیچ سطح از «آزادی و برابری» در چارچوب جمهوری اسلامی ممکن نیست، در شرایطی که "دعوای "میان امپریالیسم و بنیادگرائی اسلامی صحنه سیاست جهانی را رقم می زد (و کماکان مولفه مهمی از اوضاع جهان است) با صراحت اعلام کرد که هر دوی این ها نماینده ی نظام های اجتماعی هستند که فرودستی زن و ستم جنسیتی بخشی لاینفک از آنان است و جنبش زنان باید مستقل از هر دو تکامل یابد و برای رهائی خود مبارزه کند.
 تفاوت میان دو راه و دو افق و دو برنامه در جنبش زنان بخصوص در دهسال اخیر برجسته تر از هر زمان دیگر شده است. با این وصف هنوز توازن قوا به نفع گرایش رادیکال و انقلابی برهم نخورده است. این امر در شرایطی که جامعه ما می تواند بسرعت به سوی یک تعیین تکلیف سیاسی برود خطر مهمی برای جنبش رهائی زنان است. زیرا نیروهای بورژوائیِ جنبش زنان به طور قطع تلاش خواهند کرد انرژی مبارزاتی زنان ایران را دست مایه بازسازی نظام ستم و استثمار کهن در اشکالی نوین کنند.
  مبارزه برای برهم زدن این توازن قوا کماکان در دستور کارما است. اما دست یابی به آن در گرو حرکت متمرکزتر و تکاپوی بیشتر زنان کمونیست است.  هر چند زنان کمونیست همواره هسته مرکزی و سازش ناپذیر و پیگیر گرایش رادیکال در جنبش  را تشکیل داده اند، اما برنامه و افق کمونیستی در جنبش زنان آنچنان که باید پژواک نیافته و همواره در پس پرده قرار گرفته است. حال آنکه در زمینه رهائی زنان از قید ستم، کمونیسم رادیکال ترین فکر و تلاش تاریخ بشر بوده است. رهائی انسان از جهنم جامعه طبقاتی و رهائی کامل زن از قید ستم کاملا به یکدیگر وابسته اند و این دو با رسیدن جامعه بشری به کمونیسم (که در آن نه از روابط سنتی مالکیت اثری است و نه از افکار سنتی) متحقق خواهند شد.
  ما در آستانه دگرگونی های سیاسی و اجتماعی ناگزیری ایستاده ایم. بدون شک زنان نیروی اجتماعی بزرگ و تاثیر گذاری در تغییر و تحولات سیاسی آینده ایران خواهند بود. اما سوال اینجاست که به نفع چه طبقه و برنامه ای عمل خواهند کرد؟ آیا قادر خواهند بود برنامه، افقی وسمتی را در پیش بگیرند که منطبق بر رهائی کامل زنان باشد؟ آیا قادر خواهند بود تشخیص دهند که عمیق ترین منافعشان در دگرگونی انقلابی نظام سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و ایدئولوژیک در ایران است؟ 
 این مسئله به طور تعیین کننده ای وابسته به دخالتگری زنان کمونیست انقلابی در جنبش زنان است. دخالتگری نظری و عملی آنان می تواند در جابجایی تناسب قوای موجود در جنبش زنان نقش بالائی را ایفا کند و از این طریق بر کل صحنه سیاسی و صف آرائی طبقاتی در ایران تاثیر گذارد. باید با جدیت افق و برنامه کمونیستی در مورد امررهائی زنان را شفاف کنیم و دست به تلاشی عظیم و جسورانه در فراگیر کردن آن بزنیم تا برنامه و افق کمونیستی تبدیل به قطب تاثیر گذاری در جامعه شود.
 به جرات می توان گفت اگر کمونیسم واقعی تبدیل به قطب تاثیر گذاری در جنبش زنان نشود مبارزات زنان ایران برای رهائی کامل در نیمه راه مانده و حتا می توان گفت انرژی رها شده از این مبارزات دست مایه نوسازی نظام ستم و استثمار در اشکال جدید خواهد شد.
 در شرایطی که توده های مردم بیزار از شکاف های طبقاتی و فقرو استثمار ، ستم دینی و جنسیتی، رواج جهل و سنت های عقب مانده، بی حقوقی و ستم گری ملی، دست به اعتراض و شورش و مبارزه می زنند، افق و برنامه انقلاب کمونیستی می تواند خشم زنان را به نیروی قدرتمندی در راه سرنگونی جمهوری اسلامی تبدیل کند. این حرکت نه فقط در ایران بلکه در کل خاورمیانه و جهان گام مهمی در جهت رهائی بشریت بوده و مسیر حرکت مبارزات رهائی بخش را روشنائی خواهد بخشید.
 اما بر کسی پوشیده نیست که گرایشات گوناگونی در میان زنان کمونیست هست. در نتیجه فرآیند شفافیت بخشیدن به افق و برنامه کمونیستی در زمینه مبارزه رهائی بخش زنان، ضرورتا نیازمند دامن زدن به بحث و جدل و جوشش فکری است. برای فراگیر کردن دورنمای کمونیسم و دامن زدن به بحث در میان زنان رادیکال وانقلابی و کل جامعه، بر آنیم که کنفرانس هائی را به حول:  جنبش رهایی زنان نیاز به کدام افق دارد؟ ساختار ستم بر زن در کارکرد نظام کنونی حاکم بر جهان چه جایگاهی دارد؟ مبارزه علیه آن در برنامه و افق کمونیستی چه جائی دارد؟  کدام پراتیک مشخص جهت بر هم زدن توازن قوای موجود در جنبش زنان مورد نیاز است. و ...  سازماندهی کنیم.( زمان و محل اولین کنفرانس در اطلاعیه ای جداگانه منتشر خواهد شد.)
 فریده رضائی،آذر درخشان، زمان مسعودی، صدیقه محمدی، ثریا فتاحی و لیلا پرنیان
 29/10/2011

2012/01/12

زندانیان سیاسی، آنسوی دیوار، هنر و واژه

گزارشی از برنامه ی «زندانیان سیاسی، آنسوی دیوار، هنر و واژه»
در روز 10 دسامبربرنامه ای به نا «زندانیان سیاسی، آنسوی دیوار، هنر و واژه» با کوشش دکتر شهرزاد مجاب و بتنی آزبورن که رساله دکترای خود را به کار بر روی زندانیان سیاسی ایران اختصاص داده است برگزار شد. این برنامه ادامهی پروژهی شهرزاد مجاب در باره زندانیان سیاسیِ دهه 60 است. چند سالی است که او این پروژه را شروع کرده و در طی راه و تداوم آن همراهان زیادی را جلب کرده است
 در برنامه ی امسال بیش از صد نفر حضور داشتند. برنامه حول معرفی دو کتاب و یک پروژهی تحقیقی اجرا شد. یکی از کتابها خاطرات زندانیان سیاسی به زبان انگلیسی و دیگری خاطرات باز ماندگان زندانیان سیاسی به زبان فرانسه و پروژهی تحقیقی در باره خشونت و آزار جنسی علیه زندانیان زن دهه 60 بود. میشل مورفی استادیار مطالعات زنان در دانشگاه تورنتو شهلا طالبی را بعنوان سخنران اول برنامه معرفی کرد. شهلا طالبی زندانی سیاسی سابق که هم تجربه زندان رزیم پهلوی را دارد و هم بیش از هشت سال را درسالهای هولناک دهه شصت در زندانهای رژیم جمهوری اسلامی سپری کرده است. او اکنون استاد دانشگاه آریزونا است و در رشته ادیان تدریس می کند. وی اخیرأ کتابی به نام ارواح انقلاب بزبان انگلیسی نوشته است که در این برنامه به معرفی کتاب خود پرداخت. او در کتاب روایت کنندهای از بیرون زندان است. این کتاب در عینحال که یاد آور فرازهائی از زندگی اوست بسیاری از رویدادها و اتفاقات بیرون از زندان را نیز شرح میدهد. وی خواننده را به دوران زندان و خاطرات تلخ آن می برد و ما را با فضای دردهای شکنجه و زندگی زندانیان دهه 60 آشنا میکند. شهلا بخش کوتاهی از کتابش را که در مورد بهروز فتحی (از رهبران اتحادیهی کمونیستهای ایران) است میخواند و به مقاومت و استقامت بهروز در زیر شکنجه که به مرگ وی منجر میشود اشاره میکند. وی میگوید که این واقعه را یکی از زندانیان که با بهروز در اتاق شکنجه بوده است برای ناهید (اسم واقعی نیست) همسربهروز و دیگر همبندان تعریف می کند و ناهید با نگاهی عمیق و چشمانی غمگین همراه با غرور گوش می دهد ........
 کتاب او کاری است ارزشمند برای مستند کردن شکنجه ها، دردها و تمام واقعیات تلخ درون زندان و هم اینکه بزبان انگلیسی است، تلاشی است که در عرصه بین المللی زندانهای جمهوری اسلامی را به مردم جهان معرفی کند
 سخنران دوم برنامه شورا مکارمی بود. شورا زن جوانی است که در حال حاضر فوق دکترای خود را در رشته مردم شناسی در فرانسه می گذراند . نام کتابش، «یادداشت های عزیز در قلب انقلاب ایران» به زبان فرانسه است. و انتشارات گالیمار آن را چاپ کرده است. وی در شش سالگی زمانی که مادرش هنوز زندانی سیاسی بود به فرانسه رفت. شورا می گوید در دوران کودکی تنها فهمیده بود که مادرش بجرم فعالیتهای سیاسی دستگیر و در زندان اعدام شده است. خاله و مادرش از اعضای سازمان مجاهدین خلق بودند. خاله اش مدت کوتاهی بعد از دستگیری در حالی که هشت ماهه حامله بوداعدام شد و مادرش بعد از گذراندن بیش از هفت سال در زندان در سال شصت و هفت اعدام شد
 در سال 2004 دفترچه دست نوشته های پدر بزرگش به دستش رسید. در این دفترچه پدر بزرگش بنام عزیز مزارعی تلاش کرده است خاطرات خود را در مورد دستگیری دخترانش (مادر و خاله شورا) و سپس اعدام آنها و سختیها و رنجهائی که در این مدت کشیده بنویسد به امید اینکه این دستنوشته ها روزی بدست نوه هایش برسد و آنها از سرگذشت مادرانشان اطلاع پیدا کنند. شورا تصمیم میگیرد این دستنوشته هارا بصورت کتاب در آورده و چاپ کند وانگیزه اش برای این کار اینست که تمام مردم ایران باید بدانند که در نظام جمهوری اسلامی چه بر سر هموطنانشان آمد و چه انسانهای بزرگ و بی گناهی اعدام شدند. نکته فوق العاده جالب و دقیق در گفته های شورا این بود که سرکوب و کشتار انقلابیون، فوق العاده پیچیده و سیستماتیک صورت گرفت که این از یک رژیم عقب مانده تاریخی برنمی آید
 بیان شیوا دقیق و احساسی شورا جمعیت حاضر در سالن را سخت متأثر کرد

 بخش بعدی برنامه رقص بسیار زیبائی بود که توسط روشنک جباری و گروه او به اجرا در آمد . روشنک جباری ازنسل دوم ایرانیانی است که بعد از به قدرت رسیدنِ ضدانقلاب اسلامی، در تبعید به سر میبرند. وی دانشجوی طراح رقص در دانشگاه یورک است و معتقد است که خاطرات و تجربیات زندان را می توان با شیوه ای بجز بیان کردن و نوشتن به جامعه ارائه داد. این رقص بسیار معنادار و قابل تامل سعی می کند فضای زندان زنان جمهوری اسلامی را در دهه سیاه شصت به مخاطبین خود نشان دهد. فضای شکنجه، درد، تجاوز، حجاب اجباری ومبارزه و مقاومت زندانیان را در مقابل این همه خشونت به تصویر میکشد. رسالت هنر در انتقال مفاهیم و پیام هاست که رقص هم از این قاعده عمومی مستثنی نیست و رقص گروه روشنک به خوبی این رسالت را با زبانی شیوا، خلاق و رسا به بیننده منتقل کرد. بقول شیلر موسقیدان آلمانی، « وقتی شعر به پایان می رسد موسیقی آغاز می شود.» و در اینجا هم هنر رقص به کمک کلام آمد تا تصویری واقعیتر و زنده تر وتأثیر گذارتر از برهه ای از تاریخ مبارزات و مقاومت زنان را به خوبی ارائه کند. او و همکارش در بخش پرسش و پاسخ به پرسشهای حاضرین در مورد تعبیر و تفسیر رقص توضیح دادن.

 آخرین بخش برنامه به گزارش شادی امین اختصاص داشت. او حدود یک سال پیش پروژه تحقیقاتی «جنایت بی عقوبت» راشروع کرده است تا شکنجه و آزار جنسی علیه زنان زندانی دهه 60 را مستند کند. به همین منظور وی با تعداد زیادی از زندانیان سیاسی زن دههی 60 مصاحبه کرده است. او می گوید هدف پروژهاش این است که با شکستن سکوت درباره شکنجه جنسی نگذاریم این جنایت بیعقوبت بماند. این نه تنها کمک می کند به افشاء جنایات بی شمار جمهوری اسلامی که تا به حال به دلیل تابوهای فرهنگی و اجتماعی و ملاحظات خانوادگی و سیاسی، قربانیان در زندان دیگری به نام شرم و آبرو محبوس کرده و مانع از پرده برداشتن از این جنایات شده است. همچنین مستند کردن این جنایات کمک می کند آگاهی عمومی پیرامون شکنجه جنسی در زندانهای ایران در سطح داخلی و بین المللی بالا رود. شادی امین بخشهای کوتاهی از مصاحبه های زنان زندانی را خواند. خواندن این خاطرات از زبان زندانیان زن که واقعیات بسیار تلخی بود فضای سالن را دگرگون و حاضرین را بشدت متأثر کرد. در میان شرکت کنندگان، جوانان و افرادی حضور داشتند که تا این اندازه از جنایات رژیم در درون زندانها شناخت و آگاهی نداشتند. افشای این جنایات خشم ونفرت آنها را به رژیم جنایتکار و زن ستیز اسلامی بیشتر کرد. بتنی آزبورن خواندن ترجمه انگلیسی این قسمت از برنامه را به عهده داشت

 در خاتمه ی برنامه شهرزاد مجاب ضمن تشکر از حاضرین گفت: حدود ده سال پیش وقتی بعنوان یک مدرس دانشگاه در تورنتو پروژه زندانیان سیاسی را شروع کردم احساس تنهائی بسیار میکرد و از آنجا که هدفم آگاه کردن مخاطبین بینالمللی در جنایات رژیم جمهوری اسلامی در زندانها بود فقدان منابع انگلیسی را بشدت احساس می کرد زیرا همهی خاطرات زندانیان بزبان فارسی بود اما اکنون چندین کتاب انگلیسی در این زمینه وجود دارد و این دومین کتاب انگلیسی است که ما در تورنتو معرفی می کنیم. این کتاب حاوی مطالب ارزشمندی است که می تواند مورد استفاده پژوهشگران مسائل سیاسی و اجتماعی و همچنین سازمانهای انقلابی در جهت افشای هر چه بیشتر جنایات و شناساندن خشونت دولتی رژیم جمهوری اسلامی مورد استفاده قرار گیرد در ضمن داده های موجود در کتاب تأئید حکم سرنگونی کلیت رژیم است و جای هیچ گونه سازشی با هیچ بخش و گروه از رژیم وجود ندارد
 او اظهار خوشحالی کرد از اینکه نسل جوان ما به مستند سازی و ثبت این جنایات روی آورده اند و آن را دغدغه فکری خود کرده اند و گفت: شورا را چند سال پیش در مونتریال ملاقات کردم که برایم از خاطرات و دست نوشته های پدربزرگش گفت و اکنون خوشحالم که او را اینجا در کنارمان برای معرفی کتابش می بینیم

 این برنامه که در رابطه با کار تحقیقاتی دکتر شهرزاد مجاب بود برنامه بسیار موفقی بود و در انتها شرکت کنندگان از شهرزاد مجاب برای تلاش و فعالیتهایش در زمینه معرفی و شناساندن پدیده زندان و زندانی سیاسی در رژیم جمهوری اسلامی در جامعه بین المللی سپاسگزاری کردند. ما زندانیان سیاسی سابق میتوانیم از طریق همیاری و همکاری بیشتر خود با این پروژه و با بیان ناگفته های دیگر از درون زندان به روشن شدن زوایای تاریک جنایات رژیم در درون زندانها کمک کنیم وبا این گونه فعالیتها به هر چه پربارتر شدن این آگاهی یاری برسانیم

 مونا امیری – ژانویه 2012